O Ευρωπαϊκός Νότος δημοσιεύει άμεσα κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο κάθε αναγνώστης έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, τονίζουμε ρητά ότι δεν υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή.


Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Ο Τραμπ ήρθε για να μείνει: Το αναδυόμενο Δόγμα του στην εξωτερική πολιτική και ασφάλεια!

US President Donald J. Trump (C) attends the launch event of the 'Women's Entrepreneurship Facility' within the second day of the G20 summit in Hamburg, Germany, 08 July 2017. EPA, MICHAEL UKAS / POOLΤου Δημήτρη Γ. Απόκη* Η δεύτερη απόβαση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ σε ευρωπαϊκό έδαφος, παρά τα πυροτεχνήματα των Ευρωπαίων στο G20, ήταν εξαιρετικής σημασίας διότι ήταν η πρώτη σαφής ένδειξη του υπό διαμόρφωση δόγματος του Προέδρου και της κυβέρνησής του στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και της ασφάλειας. Για να βγάλουμε όμως, από τη μέση τη Σύνοδο Κορυφής του G20, ο Πρόεδρος Τράμπ έχει κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος διότι στο κοινό ανακοινωθέν βγήκε κερδισμένος στο κομμάτι που αφορά το διεθνές εμπόριο παίρνοντας τη δυνατότητα επιβολής αμυντικών μέτρων στην
περίπτωση που δεν εφαρμόζονται δίκαιες (σύμφωνα με την άποψη της Ουάσιγκτον και τη δική του) πρακτικές. Αλλά και στο δήθεν μεγάλο θέμα της κλιματικής αλλαγής ο Πρόεδρος δεν πρέπει να αισθάνεται καθόλου δύσκολα με δεδομένο ότι αναγνωρίστηκε το δικαίωμα των ΗΠΑ να αποχωρήσουν από τη συμφωνία του Παρισιού και διατυπώθηκε η φανφάρα ότι οι υπόλοιπες χώρες θα προχωρήσουν μόνες τους. Παρόλα αυτά είναι κοινό μυστικό ότι τέτοιο κολοσσιαίο εγχείρημα χωρίς τις ΗΠΑ δεν πετυχαίνει. Και εδώ να κάνω μια παρατήρηση διακινδυνεύοντας τα ταυτόχρονα και μια πρόβλεψη: Παρακολουθώντας με προσοχή τις εργασίες της Συνόδου στο Αμβούργο, διέγνωσα ένα δυνατό φλερτ σε εξέλιξη και έχει γαλλικό άρωμα. Ο νέος Γάλλος Πρόεδρος, Εμμανουέλ Μακρόν, επιδόθηκε σε ένα στενό φλερτ με τον Πρόεδρο Τράμπ, το οποίο βοηθήθηκε και από μια καλή χημεία μεταξύ των δύο κυριών της Μελάνια και της Μπριζίτ. Αναμένω η γαλλική πολιορκία αγάπης να συνεχιστεί μέσα στην εβδομάδα, όταν το ζεύγος Τράμπ θα βρεθεί στο Παρίσι για την Ημέρα της Βαστίλης. Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι ο Μακρόν ανακοίνωσε την πρόθεσή του για Σύνοδο το Δεκέμβριο στο Παρίσι, με στόχο τη βελτίωση της Συμφωνίας για την Κλιματική Αλλαγή, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι θα συνεχίσει να προσπαθεί να πείσει τον Ντόναλντ Τράμπ για τη χρησιμότητά της. Η πρόβλεψή μου είναι ότι ο Γάλλος Πρόεδρος θα κάνει ότι είναι δυνατόν να φέρει μέσα πάλι τις ΗΠΑ και τον Πρόεδρο Τράμπ, και ότι έχει αρχίσει να εφαρμόζει μια στρατηγική που οδηγεί στο να είναι αυτός ο προνομιακός και στρατηγικός συνομιλητής μεταξύ της Ευρώπης και των ΗΠΑ στη διάρκεια της διακυβέρνησης Τράμπ και όχι μόνο σε θέματα όπως η κλιματική αλλαγή. Ομολογώ ότι δεν του το είχα του νέου Γάλλου Προέδρου. Και εδώ κλείνει η παρένθεση G20, διότι καθαρά περί παρένθεσης πρόκειται. Το χορό, και ας μην αρέσει σε κάποιους (Βερολίνο και Βρυξέλλες) ο Τράμπ τον σέρνει. Το κρίσιμο και σοβαρό γεγονός της δεύτερης ευρωπαϊκής παρουσίας του Αμερικανού Προέδρου, επικεντρώνεται στην επίσκεψή του και την ομιλία του στην Πολωνία, όπου ξεκάθαρα περιέγραψε το γενικό πλαίσιο του δόγματος του ιδίου και της κυβέρνησής του στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας. Διαβάζοντας τις αποτιμήσεις της ομιλίας του Προέδρου Τράμπ, για την ομιλία του στην ιστορική πλατεία Κραζίνσκι της Βαρσοβίας, έπεσα πάνω σε μια σύνδεσή της με την ομιλία του αείμνηστου, Ουίνστον Τσόρτσιλ, στις 18 Ιουνίου του 1940. Ανέτρεξα στην ομιλία και τη διάβασα για μια ακόμη φορά (είχα να το κάνω από φοιτητής στις ΗΠΑ), και στη συνέχεια διάβασα ξανά με προσοχή το κείμενο της ομιλίας του Αμερικανού Προέδρου, για να διαπιστώσω από που προκύπτει και εάν έχει βάση η σύγκριση των δυο ομιλιών. Ο αείμνηστος Τσόρτσιλ στην ιστορική ομιλία του, είχε προειδοποιήσει τους Βρετανούς και τον υπόλοιπο κόσμο, ότι η Αγγλία θα πρέπει να πολεμήσει τη ναζιστική Γερμανία μόνη της. Μόλις ένα χρόνο πριν από αυτή την ιστορική ομιλία του Βρετανού Πρωθυπουργού, ο Χίτλερ είχε συνεργαστεί με τον Στάλιν και είχαν καταλάβει την Πολωνία. Τότε είχε μιλήσει για μάχη από της οποίας την έκβαση θα κρίνονταν η επιβίωση του Χριστιανικού Πολιτισμού. Τον Οκτώβρη του 1939, ο Τσόρτσιλ επεσήμανε την τραγωδία που βίωνε η Πολωνία υπό τον ζυγό του Χίτλερ και του Στάλιν μέσα από μια παγκόσμια ραδιοφωνική μετάδοση του BBC. Μεταβαίνοντας στο σήμερα, ο Αμερικανός Πρόεδρος στην ομιλία του στην Πολωνία (και ο τόπος έχει βαρύνουσα σημασία), έδωσε έμφαση στην υπεράσπιση του Δυτικού Πολιτισμού. Πρόκειται, ίσως, για το μοναδικό μήνυμα στο οποίο είναι απόλυτα προσηλωμένος από την εποχή που ήταν υποψήφιος για την προεδρία και δεν έχει κάνει ούτε βήμα πίσω. Μιλά ωμά και ξεκάθαρα, προκαλώντας δυσφορία στους απανταχού πολιτικά «ευγενείς», για τις θανάσιμες απειλές που αντιμετωπίζει η Δύση σήμερα. Ο Πρόεδρος με άμεσο και ξεκάθαρο τρόπο μίλησε για τη σημασία που έχουν στη μάχη που δίνει σήμερα ο Δυτικός Πολιτισμός, οι βασικές αρχές (Πατρίδα, Θρησκεία, Οικογένεια) που χαρακτηρίζουν αυτό τον πολιτισμό, αυτό το σύστημα. Το επιχείρημα αυτό από τον Πρόεδρο Τράμπ, είχε ως στόχο τις παγκόσμιες ελίτ του σήμερα, οι οποίες αντιμετωπίζουν αυτές τις αρχές και αξίες, ως κάτι επιλήψιμο που είναι πολιτικά μη ορθό να διατυπώνεται. Η αντιμετώπιση αυτή ανδρώθηκε και κινδύνεψε να παγιωθεί στην οκταετή Προεδρία αχταρμά, του Μπαράκ Ομπάμα, όπου οποιαδήποτε αναφορά η θετική αντιμετώπιση αυτών των αρχών – αξιών αποτελούσε ύβρη – έγκλημα και αποφεύγονταν όπως αποφεύγει ο διάβολος το λιβάνι. Δεν ήταν λοιπόν καθόλου τυχαίο που ο Πρόεδρος Τράμπ, κάλεσε όλους αυτούς τους αμφισβητίες των αρχών και αξιών του Δυτικού Πολιτισμού, να έρθουν στην Πολωνία και να μάθουν την ιστορία του «Ξεσηκωμού της Βαρσοβίας». Τα λόγια αυτά, για όσους παρατηρούν και σκέφτονται, αποτελούσαν ευθεία βολή και προειδοποίηση, προς αυτούς που επιθυμούν και προωθούν μια στρατηγική να διαμορφώσουν τις χώρες της Ευρώπης στα μέτρα της χρυσοπληρωμένης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, η οποία επιθυμεί κοινωνίες χωρίς ιστορική μνήμη και εθνική ταυτότητα. Δεν ήταν επίσης καθόλου τυχαίο, ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος, αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ομιλίας του σε αναφορές στην ομιλία του Πάπα Ιωάννη Παύλου του Δεύτερου, το 1979, με τίτλο, «θέλουμε το Θεό». Μια προσεκτική ανάγνωση της ομιλίας του τελευταίου σοβαρού Προκαθήμενου της Καθολικής Εκκλησίας, διότι οι διάδοχοί του και ειδικά ο σημερινός πάσχουν πολύπλευρα, δίνει μια εις βάθος κατανόηση όσο αφορά το από που έρχεται και προς τα που κατευθύνεται ο Πρόεδρος Τράμπ. Αυτό που λέει ο Αμερικανός Πρόεδρος είναι ότι το μέλλον της Φιλελεύθερης Δύσης, στην ουσία βασίζεται στους μη φιλελεύθερους δημοκρατικούς θεσμούς από τους οποίους πηγάζουν οι πυλώνες της Δυτικού Πολιτισμού, η πίστη και η οικογένεια. Το πλέον σημαντικό κομμάτι της ομιλίας Τράμπ που δίνει πλαίσιο του υπό διαμόρφωση νέου δόγματος είναι το ακόλουθο… «Μπορούμε να έχουμε τις μεγαλύτερες οικονομίες και τα πιο θανατηφόρα όπλα οπουδήποτε στη Γη, αλλά εάν δεν έχουμε ισχυρές οικογένειες και ισχυρές αξίες, τότε θα είμαστε αδύναμοι και δεν θα επιβιώσουμε.» Και σε αυτό για όσους παρακολουθούν με προσοχή τον Ντόναλντ Τράμπ, ο Πρόεδρος προσθέτει ότι ο Δυτικός Πολιτισμός δεν θα επιβιώσει εάν δεν στηριχθούν θεσμοί οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή και την προστασία υτών των θεσμών, οι ένοπλες δυνάμεις και η αστυνομία. Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν επιδιώκει μόνο νίκη εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους. Στην πραγματικότητα απευθύνει παγκόσμιο κάλεσμα για αφύπνιση του εθνικού αισθήματος, της σιγουριάς, και της περηφάνειας για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. «Η δική μας μάχη για τη Δύση δεν ξεκινά στον χώρο της μάχης, ξεκινά με το μυαλά μας, την πίστη μας, και τις ψυχές μας.» Ο Ντόναλντ Τράμπ δεν απευθύνονταν μόνο στους Πολωνούς. Περιέγραφε τα έθνη κράτη σε παγκόσμια κλίμακα, που θα πρέπει να κυβερνώνται από ανθρώπους που τους διακρίνει η υπερηφάνεια για την ιστορία τους, βέβαιοι για το μέλλον τους, ενωμένοι έναντι των εχθρών του πολιτισμού, της ελευθερίας, και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ο Πρόεδρος με αυτά τα λόγια θέτει ένα αμείλικτο ερώτημα. Είμαστε ακόμη φτιαγμένοι από αυτό το υλικό που έκανε τη βιομηχανική επανάσταση, πήγε στο φεγγάρι, και νίκησε τον Κάϊζερ, το Χίτλερ, τον Ιάπωνα Αυτοκράτορα, και τη Σοβιετική Ένωση; Ή είμαστε μια Δύση της χωρίς στόχευση και ηθική παγκοσμιοποίησης η οποία ισοπεδώνει τις αξίες – αρχές που αποτελούν τους πυλώνες του Δυτικού Πολιτισμού. Ο Αμερικανός Πρόεδρος στην Πολωνία το έθεσε ωμά. Ζούμε σε μια εποχή όπου κρίνεται η υπεράσπιση της Δύσης. Και το στοίχημα είναι το ίδιο με αυτό που είχε βάλλει ο αείμνηστος Τσόρτσιλ τον Ιούνιο του 1940. Η ιστορία απέδειξε ότι τότε είχε δίκιο. Η Δύση μόνο ενωμένη μπορεί να κερδίσει αυτή τη μάχη, διασπασμένη θα χάσει. Η αντιμετώπιση αυτής της πρόσκλησης σύμφωνα με το αναδυόμενο «Δόγμα Τράμπ», θα επέλθει μέσα από συλλογική ασφάλεια και δυνατές ένοπλες δυνάμεις. Και ξεκαθάρισε τη θέση του έναντι αυτών που λένε ότι είναι εναντίον του ΝΑΤΟ. Απλά επιθυμεί και πιέζει για ένα νέο ΝΑΤΟ, στο οποίο όλοι θα συνεισφέρουν τα απαιτούμενα, και η αποστολή του θα είναι προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις και τις προκλήσεις της εποχής. Έχουμε πλέον τα πρώτα λιθαράκια στη βάση του δόγματος του Προέδρου Τράμπ για την εξωτερική πολιτική και ασφάλεια. Στο κέντρο βρίσκεται η υπεράσπιση των βασικών πυλώνων του Δυτικού Πολιτισμού, γεγονός που βάζει το «Δόγμα Τράμπ», απέναντι στους θιασώτες της άκρατης παγκοσμιοποίησης που προωθεί την ισοπέδωση αξιών και αρχών. Η μάχη προβλέπεται σκληρή. Ο Δημήτρης Απόκης είναι Δημοσιογράφος και Διεθνολόγος, Απόφοιτος του, The Paul H. Nitze School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University.

Πηγή: Ο Τραμπ ήρθε για να μείνει: Το αναδυόμενο Δόγμα του στην εξωτερική πολιτική και ασφάλεια! http://mignatiou.com/2017/07/o-trab-irthe-gia-na-mini-to-anadiomeno-dogma-tou-stin-exoteriki-politiki-ke-asfalia/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου