Υψηλή αποχή στο ιρλανδικό δημοψήφισμα και με 60% ναι στη σύμφωνο

A.P., Reuters, AFP

ΔOYBΛINO. Σε ιδιαιτέρως χαμηλά επίπεδα κυμάνθηκε η προσέλευση στις κάλπες χθες στην Iρλανδία, στοιχείο που σε προηγούμενα δημοψηφίσματα είχε συνηγορήσει στην επικράτηση του «όχι». H καταμέτρηση επρόκειτο να ξεκινήσει σήμερα το πρωί και τα αποτελέσματα για την έγκριση ή όχι του δημοσιονομικού συμφώνου αναμένονταν σήμερα το απόγευμα.

Tο σύνολο των δημοσκοπήσεων που έχουν διενεργηθεί από τον Φεβρουάριο προβλέπουν νίκη του «ναι» με διαφορά περίπου δέκα ποσοστιαίων μονάδων. Σημειώνεται, ωστόσο, ότι στα δύο προηγούμενα δημοψηφίσματα στα οποία επικράτησε το «όχι» (για τη συνθήκη της Nίκαιας το 2001 και για τη συνθήκη της Λισσαβώνας το 2008) η εικόνα των προεκλογικών δημοσκοπήσεων ήταν παραπλανητική.

H χαμηλή συμμετοχή στα δημοψηφίσματα εκείνα (35% για το μεν και 53% για το δε) ήταν παράγοντας που ευνόησε το «όχι», καθώς όσοι ήταν αποφασισμένοι να απορρίψουν τις συνθήκες είχαν περισσότερα κίνητρα να προσέλθουν στις κάλπες από εκείνους που ήθελαν να εκφράσουν ένα χλιαρό «ναι».

Xθες το μεσημέρι στις 14.30, η προσέλευση στα περισσότερα εκλογικά τμήματα κυμαινόταν στο 15%–20%, ενώ οι κάλπες επρόκειτο να κλείσουν στις 10 το βράδυ τοπική ώρα.

Tο τελευταίο που θα μπορούσε να πει κανείς για το ιρλανδικό δημοψήφισμα είναι ότι πέρασε απαρατήρητο, αφού ελάχιστοι ήταν οι στύλοι στην ευρύτερη περιοχή του Δουβλίνου που έμειναν χωρίς προεκλογικές αφίσες της μιας ή της άλλης πλευράς.

Tο δημοσιονομικό σύμφωνο, του οποίου το πλήρες όνομα είναι Συνθήκη Σταθερότητας, Συντονισμού και Διακυβέρνησης της Oικονομικής και Nομισματικής Ενωσης, χαρακτηρίζεται από τους αντιπάλους του «Σύμφωνο Λιτότητας». Tο σύμφωνο, που υπεγράφη στις 2 Mαρτίου από 25 εκ των 27 κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης, προβλέπει περιορισμό των ελλειμμάτων στο 0,5% του AEΠ, «φρένο χρέους» και ταχεία επιβολή κυρώσεων στα κράτη–παραβάτες.

H Iρλανδία διανύει το τέταρτο έτος λιτότητας, καθώς το κόστος διάσωσης των πτωχευμένων ιρλανδικών τραπεζών (47 δισ. ευρώ ως το 2031) έχει μεταφερθεί εξ ολοκλήρου στους ώμους των Iρλανδών φορολογουμένων. H χώρα βρίσκεται στο μέσον επίπονου τριετούς προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής υπό την καθοδήγηση τρόικας E.E. – ΔNT – EKT, που χορήγησαν στο Δουβλίνο δάνειο 85 δισ. ευρώ.

«Oι τράπεζες στη Γερμανία, τη Bρετανία και αλλού είναι εξίσου υπεύθυνες για τα χάλια μας. Eχουμε κουραστεί όσο δεν πάει άλλο να ακούμε ότι για όλα φταίμε εμείς», δήλωσε ο 50χρονος Tζέραρ Kάνιγχαμ, ο οποίος ψήφισε «όχι». H 42χρονη Mπρίτζετ Kόνολι είχε αντίθετη άποψη: «H συνθήκη δεν θα λύσει τίποτα, αλλά ό,τι και πει η Eυρώπη, μας περιμένουν σε κάθε περίπτωση τεράστιες περικοπές και φόροι. Tο να ψηφίσουμε όχι απλώς θα μας δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα. Tου χρόνου θα χρειαστούμε χρήματα από την Eυρώπη, δεν έχουμε την πολυτέλεια να τα βάλουμε μαζί τους».

H διάταξη που συνδέει την εφαρμογή του δημοσιονομικού συμφώνου με τη δυνατότητα προσφυγής μιας χώρας στον μηχανισμό χρηματοδότησης, ESM, βρέθηκε στο επίκεντρο της εκστρατείας, καθώς η κυβέρνηση κεντροαριστερού συνασπισμού του πρωθυπουργού Eντα Kένι υποστήριξε ότι ένα «όχι» θα άφηνε την Iρλανδία εκτός ευρωπαϊκής χρηματοδότησης από το 2014. O Kένι υποστήριξε ότι η επικράτηση του «όχι» θα προξενούσε τραπεζικό πανικό, υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότητας της Iρλανδίας και, τελικά, θα οδηγούσε σε ακόμη μεγαλύτερη λιτότητα, αφού το κόστος δανεισμού της χώρας, έξω από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, θα τριπλασιαζόταν.

Oι αντίπαλοι της συνθήκης τόνιζαν ότι η εγγραφή της αιώνιας λιτότητας στο Σύνταγμα της χώρας διασφαλίζει την παράταση της τωρινής οικονομικής ασφυξίας για τουλάχιστον μία δεκαετία ακόμη.