Το Δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως της Ελβετίας σχετικά με τα μέτρα που έλαβε η Γερμανία το 2003 για τις προσεγγίσεις του αερολιμένα της Ζυρίχης

Ο αερολιμένας της Ζυρίχης βρίσκεται σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από τη γερμανική μεθόριο. Όλα τα αεροσκάφη που προσεγγίζουν τη Ζυρίχη προερχόμενα από Βορρά ή από βορειοδυτικά διέρχονται κατ’ ανάγκη από τον γερμανικό εναέριο χώρο κατά την προσγείωσή τους.

Προκειμένου να μειωθεί ο θόρυβος στον οποίο εκτίθεται ο τοπικός πληθυσμός, η Γερμανία εξέδωσε το 2003 μέτρα τα οποία απαγόρευαν την πτήση σε χαμηλό ύψος επάνω από το γερμανικό έδαφος κοντά στην ελβετική μεθόριο μεταξύ των ωρών 21:00 και 7:00 τις εργάσιμες ημέρες και μεταξύ των ωρών 20:00 και 9:00 τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες. Ως εκ τούτου, κατέστησαν αδύνατες,

κατά τις ώρες αυτές, οι προσεγγίσεις προσγειώσεως από Βορρά και από βορειοδυτικά, οι οποίες αποτελούσαν τις κύριες στο παρελθόν προσεγγίσεις στον αερολιμένα της Ζυρίχης. Επιπλέον, η απογείωση με κατεύθυνση προς Βορρά έπρεπε να πραγματοποιείται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να τηρούνται, κατά την είσοδο στο γερμανικό έδαφος, τα ελάχιστα προβλεπόμενα όρια ως προς το ύψος της πτήσεως.

Η Ελβετία υπέβαλε στις 10 Ιουνίου 2003 καταγγελία ενώπιον της Επιτροπής, ζητώντας της να απαγορεύσει στη Γερμανία την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων. Κατά την Ελβετία, τα μέτρα αυτά ήταν αντίθετα προς τη συμφωνία για τις αεροπορικές μεταφορές[1] που είχε συνάψει με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις 5 Δεκεμβρίου 2003 η Επιτροπή αποφάσισε ότι η Γερμανία μπορούσε να συνεχίσει να εφαρμόζει τα οικεία μέτρα[2].

Με απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2010[3], το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή που είχε ασκήσει η Ελβετία κατά της αποφάσεως της Επιτροπής. Η Ελβετία κατόπιν τούτου, ζήτησε ενώπιον του Δικαστηρίου την αναίρεση της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου και την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής.

Με τη σημερινή απόφασή του, το Δικαστήριο απορρίπτει την αναίρεση της Ελβετίας.

Το Δικαστήριο επιβεβαιώνει, μεταξύ άλλων, ότι τα γερμανικά μέτρα δεν περιλαμβάνουν απαγόρευση της διελεύσεως από τον γερμανικό εναέριο χώρο, αλλά απλή τροποποίηση του δρομολογίου των πτήσεων μετά την απογείωση ή πριν την προσγείωση στον αερολιμένα της Ζυρίχης. Επιπλέον, επιβεβαιώνει ότι η απόφαση της Επιτροπής δεν παραβίαζε την αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών αυτή,  η οποία δεν έχει εφαρμογή στο πλαίσιο της Συμφωνίας ΕΕ-Ελβετίας για τις αεροπορικές μεταφορές. Το Δικαστήριο συμφωνεί, εξάλλου, με την εκτίμηση τόσο της Επιτροπής όσο και του Γενικού Δικαστηρίου ότι δεν ήταν αναγκαίο να ληφθούν υπόψη, κατά την εξέταση των γερμανικών μέτρων, τα δικαιώματα του φορέα εκμεταλλεύσεως του αερολιμένα της Ζυρίχης και των περιοίκων του αερολιμένα αυτού.

---

[1] Συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τις αεροπορικές μεταφορές, η οποία υπογράφηκε στις 21 Ιουνίου 1999 στο Λουξεμβούργο και εγκρίθηκε στο όνομα της Κοινότητας με την απόφαση 2002/309/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σχετικά με τη [συμφωνία] επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας, της 4ης Απριλίου 2002, για τη σύναψη επτά συμφωνιών με την Ελβετική Συνομοσπονδία (ΕΕ L 114, σ. 1).

[2] Απόφαση 2004/12/EΚ της Επιτροπής, της 5ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με διαδικασία που αφορά την εφαρμογή του άρθρου 18, παράγραφος 2, πρώτη πρόταση, της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών και του κανονισμού (ΕΟΚ) 2408/92 του Συμβουλίου (Υπόθεση TREN/AMA/11/03 – Μέτρα της Γερμανίας για τις προσεγγίσεις στον αερολιμένα της Ζυρίχης) (ΕΕ 2004, L 4, σ. 13).

[3] Απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 9ης Σεπτεμβρίου 2010, T‑319/05, Ελβετία κατά Επιτροπής, βλ. επίσης Ανακοινωθέν Τύπου αριθ. 82/10.