Το Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι η προσφυγή 5 217 ιδιωτών κατά διαφόρων «αποφάσεων» της ΕΚΤ της 6ης Σεπτεμβρίου 2012, μεταξύ των οποίων η απόφαση OMT, είναι απαράδεκτη

Ορθώς το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαπίστωσε ότι τα άτομα αυτά δεν έχουν ενεργητική νομιμοποίηση, εφόσον οι εν λόγω «αποφάσεις» δεν τους αφορούν άμεσα

Στις 6 Σεπτεμβρίου 2012, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΚΤ εξέδωσε, αφενός, απόφαση σχετικά με διάφορα τεχνικά χαρακτηριστικά των οριστικών νομισματικών συναλλαγών του Ευρωσυστήματος στις δευτερογενείς αγορές κρατικών ομολόγων («απόφαση OMT») και, αφετέρου, απόφαση σχετικά με τη λήψη πρόσθετων μέτρων ώστε να υπάρχουν διαθέσιμες ασφάλειες για τους αντισυμβαλλομένους προκειμένου να εξακολουθήσουν να έχουν πρόσβαση στις πράξεις παροχής ρευστότητας του Ευρωσυστήματος. Το κείμενο των αποφάσεων αυτών περιλαμβάνεται στα Ανακοινωθέντα Τύπου της ΕΚΤ της ίδιας ημέρας.

Ο Sven von Storch και 5 216 άλλα άτομα άσκησαν

προσφυγή ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζητώντας την ακύρωση των αποφάσεων αυτών ^[1].

Με διάταξη της 10ης Δεκεμβρίου 2013 ^[2], το Γενικό Δικαστήριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη ελλείψει ενεργητικής νομιμοποιήσεως. Συγκεκριμένα, έκρινε ότι οι επίμαχες αποφάσεις δεν αφορούσαν άμεσα τα άτομα που άσκησαν την προσφυγή.

O S. von Storch και οι 5 216 λοιποί ιδιώτες άσκησαν ενώπιον του Δικαστηρίου αναίρεση κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου.

Με τη σημερινή διάταξή του, το Δικαστήριο απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως ως προδήλως αβάσιμη.

Κατά το Δικαστήριο, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, κρίνοντας ότι  η απόφαση OMT, ακόμη και αν υποτεθεί ότι παράγει δεσμευτικά έννομα αποτελέσματα, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παράγει άμεσα αποτελέσματα επί της έννομης καταστάσεως των ενδιαφερομένων ιδιωτών, εφόσον η απόφαση αυτή απαιτεί, σε κάθε περίπτωση, εκτελεστικές πράξεις προκειμένου να μπορεί να παραγάγει τέτοια αποτελέσματα.

Όσον αφορά το επιχείρημα ότι η απόφαση OMT θέτει σε κίνδυνο τη νομική κατάσταση των 5 217 ιδιωτών και τους θίγει άμεσα ως κατόχους περιουσιακών στοιχείων των οποίων η αξία ενδεχομένως να μειωθεί στο άμεσο μέλλον, το Δικαστήριο επισημαίνει, όπως ακριβώς το Γενικό Δικαστήριο, ότι οι ενδεχομένως αρνητικές οικονομικές επιπτώσεις της αποφάσεως OMT για τους εν λόγω ιδιώτες (όπως, μεταξύ άλλων, η μείωση της αξίας των περιουσιακών τους στοιχείων) αφορούν την πραγματική κατάσταση των ατόμων αυτών και όχι τη νομική τους κατάσταση.

Εξάλλου, το Γενικό Δικαστήριο δεν υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας ότι η απόρριψη της προσφυγής ως απαράδεκτης δεν θίγει το δικαίωμα αποτελεσματικής έννομης προστασίας. Συγκεκριμένα, λαμβάνοντας υπόψη ότι οι επίμαχες αποφάσεις απαιτούν, σε κάθε περίπτωση, εκτελεστικά μέτρα εκ μέρους των εθνικών κεντρικών τραπεζών, οι ιδιώτες έχουν μεταξύ άλλων τη δυνατότητα να προσβάλουν τα εν λόγω μέτρα ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων και, στο πλαίσιο των σχετικών ένδικων διαφορών, να επικαλεστούν το ανίσχυρο των αποφάσεων αυτών, ζητώντας από το επιληφθέν εθνικό δικαστήριο να υποβάλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστήριο.

---

[1]    Με την προσφυγή ζητήθηκε επίσης, επικουρικώς, η ακύρωση της κατευθυντήριας γραμμής 2012/641/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της 10ης Οκτωβρίου 2012, που τροποποιεί την κατευθυντήρια γραμμή ΕΚΤ/2012/18 σχετικά με συμπληρωματικά προσωρινά μέτρα όσον αφορά τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης του Ευρωσυστήματος και την καταλληλότητα των ασφαλειών (ΕΕ L 284, σ. 14).

[2]    Διάταξη T-492/12, von Storch κ.λπ. κατά ΕΚΤ.